Na  przełomie  roku  rząd zafundował Polakom nacjonalizację 60 procent
składki   emerytalnej   osób  oszczędzających  w  otwartych  funduszach
emerytalnych.  Polska  wybrała  ścieżkę  węgierską.  Tym  samym  został
wybrany łatwiejszy sposób równoważenia budżetu, proponowany przez
minister   polityki   socjalnej .   To   już   raczej   nie   walka  o  stabilizację
finansów publicznych, tylko wybór mniejszego zła.

Pragmatyzm budżetowy w każdym wyborczym roku wskazuje, że łatwiej
jest   oczywiście   dawać ,    niż   zabierać ,   stąd   nikt  o czywiście   na
drastyczną reformę wydatkową w Polsce nie liczył.
Zabierania przywilejów emerytalnych, czy wydłużania wieku emerytalnego
nie podejmie się przecież żaden rząd w  roku  przedwyborczym.  Smutny
wniosek  jest  jednak  taki,  że  to  członkowie  OFE  sfinansują  ze swoich
przyszłych emerytur bierność rządzących w ostatnich latach.

W zakresie braku reform strukturalnych finansów  publicznych   i  odwagi
zmian. Łatwiej jest zamiatać problem pod dywan, co gorsze  przekonując,
że to dla dobra oszczędzających w OFE. Kłopot w tym, że nacjonalizacja
składki nie rozwiąże podstawowych problemów narastania długu, a jedynie
da chwilowe wytchnienie budżetowi. Warte skromne 0,8 proc. PKB.
Spodziewać się więc trzeba dalszego wzrostu obciążeń fiskalnych, a to
może spowodować,  że  2011  roku  stanie  się  rokiem  przełomu,  ale w
negatywnym znaczeniu. Ciągle bowiem nie dotykamy istoty problemu.

Warto bowiem zwrócić uwagę, że dziś Polska ma najmłodszych emerytów
w  Europie.  Jedna  trzecia  osób w  wieku  po  50  roku  życia formalnie jest
aktywna zawodowo, gdy średnio w Europie pracuje niemal 60 proc. osób w
tym wieku. Żyją na koszt podatników dopłacających co roku miliardy złotych
do funduszu  ubezpieczeń społecznych,  a  od  teraz  również  przyszłych
pokoleń emerytów, trwoniąc ich oszczędności. Rząd daje im jasny sygnał,
że zmiany w tym zakresie polityki nie będzie.

Niestety   wbrew  deklaracjom  zatrzymanie  składki  OFE  w   budżecie  nie
rozwiąże problemu obecnych emerytów. Środki te nie zwiększą rzeczywistej
wysokości emerytur, bo są po prostu przejadane przez liczne grupy
przywilejów. Proponowanie przy tym protez w postaci kwotowych waloryzacji,
które są finansowane wprost rosnącymi podatkami pośrednimi nie  wydaje się
przy tym na dłuższą metę rozsądnym działaniem,  z  czego  rząd  zresztą  się
szybko wycofał.

Członkowie funduszy emerytalnych natomiast nie powinni się łudzić.
Dotychczas poprzez OFE stawali się wierzycielami państwa kupując obligacje
skarbowe, a po zmianach będą darczyńcami na rzecz budżetu otrzymując w
zamian  wirtualny  kapitał  w  ZUS .  A  ten  co  zbierze,  to  następnego   dnia
przecież wypłaca. Po rządowych zmianach członkowie OFE staną się więc
bezpośrednim i hojnym sponsorem budżetu. Warto bowiem zwrócić przy okazji
uwagę, że na razie mowa jest o zatrzymaniu 5 procent  składki od  pensji.  Nie
zostają zniesione  jak  na  razie  limity  inwestycyjne,  co  oznacza,  że  z  tych
2,3 procent środków przekazywanych jeszcze do OFE większość może być
przeznaczona jedynie na zakup obligacji. W  ten sposób  zwiększona  mogłaby
być  dodatkowo  możliwość  obowiązkowego  zaangażowania  środków  w
finansowanie długu publicznego.

Jest  jeszcze  inny  wymiar całej sprawy.  Dla uczestników  niemal  jednej
trzeciej gospodarki działających w szarej strefie, nacjonalizacja 60 proc.
składki OFE stanowi kolejny dowód, że państwu polskiemu lepiej zbytnio nie
ufać. Dla płacących składki emerytalne to ograniczenie szansy na godną
emeryturę i smutna  konstatacja,  że  jeśli  chcesz  liczyć  na  kogoś,  lepiej
licz  na  siebie .   W   takiej   sytuacji   w   2011   roku   życzymy  im  dobrych
indywidualnych wyborów finansowych, natomiast każdemu polskiemu rządowi
w unijnym przewodnictwie równania do najlepszych, a nie do najgorszych.

Źródło: Bankier.pl